กู่หลางอี่ว์

สถานกงสุล วิลล่า โบสถ์ และอาคารพาณิชย์สมัยต้นศตวรรษที่ 20 หลายสิบแห่งเรียงรายตามตรอกปลอดรถยนต์ของเขตเช่าต่างชาติเก่า ซึ่งเป็นเหตุผลที่เกาะแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนยูเนสโก เพียงเดินออกจากถนนช้อปปิ้งสายหลัก คุณมักจะได้ชมบรรยากาศเหล่านี้แบบส่วนตัว

จุดสูงสุดของเกาะ ขึ้นด้วยบันไดชันผ่านวัด มีวิวพาโนรามาของวิลล่า เส้นขอบฟ้าเซียะเหมิน และช่องแคบ ไปเช้าหรือเย็น เพราะยอดเขาที่แคบจะแออัด

สวนริมทะเลที่จัดวางเมื่อต้นศตวรรษที่ 20 โดยนักธุรกิจชาวไต้หวัน หลินเอ้อเจีย มีศาลาชมทะเลและพิพิธภัณฑ์เล็ก ๆ ที่จัดแสดงเปียโนโบราณ สะท้อนชื่อเล่นเก่า 'เกาะเปียโน' ของเกาะแห่งนี้

หาดสาธารณะเล็ก ๆ เดินไม่ไกลจากท่าซานชิวเถียน คนเยอะและไม่สะอาดเป็นพิเศษ เหมาะสำหรับเล่นน้ำตื้น ๆ หรือลงแช่สั้น ๆ มากกว่าจะเป็นวันพักผ่อนริมทะเล ย่านถนนหลงโถวโดยรอบคือจุดที่แผงของกินเล่นและผู้คนของเกาะกระจุกตัว

ตั๋วเป็นแบบระบุชื่อจริงและผูกกับพาสปอร์ตของคุณ การจองอย่างเป็นทางการเปิดประมาณ 15 วันล่วงหน้า เที่ยวเรือช่วงเช้าขายหมดล่วงหน้าหลายวันในวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ ดังนั้นจองทันทีที่กำหนดวันแน่นอน และอย่าไปสนใจคนที่มาชักชวนขายตั๋วนอกท่าเรือ

ผู้มาเยือนตอนกลางวันต้องออกจากท่าเรือสำราญนานาชาติเซียะเหมิน (ตงตู้ หรือเรียกอีกชื่อว่าเซี่ยกู่) ไม่ใช่ท่าเรือหลุนตู้ในตัวเมือง ซึ่งสงวนสำหรับผู้พักอาศัยจนกว่าเที่ยวเรือกลางคืนจะเริ่ม ท่าซานชิวเถียนทำให้คุณอยู่ใกล้สถานที่ท่องเที่ยวหลัก ส่วนเน่ยชั่วเอ้าเงียบกว่าและพื้นเรียบกว่า

คุณขึ้นเรือไม่ได้หากไม่มีพาสปอร์ตตัวจริงที่ใช้จอง และโดยปกติจะไม่รับรูปถ่ายหรือสำเนา เผื่อเวลาเพิ่มสำหรับการตรวจความปลอดภัยแบบสนามบิน และไปถึงท่าเรือก่อนเวลาเรือออกพอสมควร

เกาะนี้ปลอดรถยนต์และเป็นเนินเขา มีตรอกที่เป็นบันไดและสถานที่ท่องเที่ยวหลักไม่มีทางลาดไร้ขั้น ดังนั้นสวมรองเท้าที่เหมาะสม และถ้าเป็นไปได้ฝากกระเป๋าล้อไว้ที่โรงแรมในเซียะเหมิน

ขึ้นเรือเที่ยวแรก ๆ ของวัน แล้วตรอกซอยส่วนใหญ่จะเป็นของคุณ คณะทัวร์จะหนาแน่นตั้งแต่สายจนถึงกลางบ่าย การค้างคืนช่วยให้ได้ช่วงเย็นที่เงียบสงบและเช้าตรู่หลังนักท่องเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับจากไป